Historia pomp ciepła

Pompa ciepła (zwana także pompą grzejną lub pompą cieplną) jest urządzeniem, które zostało po raz pierwszy opisane już w połowie XIX wieku. Za ojca pompy ciepła uznaje się Wiliama Thomsona, który w roku 1852 przedstawił teorię umożliwiającą chłodzenie i podgrzanie powietrza poprzez zmianę jego stanu fizycznego. O praktycznym wykorzystaniu tego zjawiska mówił już wcześniej, bo w latach trzydziestych XIX w., Pelletan, opisując możliwości odzyskania ciepła z par powstałych przy warzeniu soli. W tym też kierunku poszły pierwsze praktyczne rozwiązania sprawdzone około roku 1870 w jednej z salin francuskich. Praktyczne zastosowania pojawiły się znacznie później. Pierwsze przemysłowe pompy ciepła o dużych mocach zostały zastosowane w okresie międzywojennym w Stanach Zjednoczonych. W okresie powojennym XX wieku następował w różnych krajach znaczny wzrost zastosowań pomp ciepła. W Europie są one obecnie na szeroką skalę stosowane w Szwajcarii, Szwecji, Norwegii oraz coraz częściej w Niemczech i w Austrii. Największe przyrosty mocy instalowanych nowych pomp ciepła były notowane w USA w latach osiemdziesiątych poprzedniego wieku. Popularne są również w Kanadzie. Dzięki opracowaniu technologii masowej produkcji sprężarek, pompy ciepła stały się dostępne dla indywidualnych odbiorców energii do ogrzewania, służąc do wytwarzania ciepła w sezonie grzewczym, do klimatyzacji w lecie oraz do ogrzewania wody użytkowej przez cały rok. W ostatnim czasie znacząco wzrasta zainteresowanie tymi urządzeniami także w Polsce.